malas ko!!!
nuong lunes... kaarawan ng mama ko…
dahil sa ako ang mahilig bumili ng cake…
nung pauwi ako galing sa bakeshop sakay ng isang pampublikong sasakyan…
nahulog siguro sa bulsa ko ang aking cellphone…
nahulog siguro… may nakakita… at may nakakuha… hindi nga lang ako…
Happy Birthday Ma!!!
at isang malaking GOOD LUCK sa akin pag nalaman nila…
nakahiga ako buong hapon nun…
ngunit ng nagutom… kasabay si papa kumain…
wala na akong nagawa kundi ang sabihin ang ngyari…
sa sobrang kaba ko, handa na akong mapagalitan…
nabigla lang siya pero hindi naman nagalit…
hay…! papa down… mama to go…
mas kabado ako na malaman ni mama dahil…
yun ang pangalawang cellphone ko na binigay nya nung matataas ang grades ko nung college at nung aksidenteng masira ng roommate ko yung una kong cellphone…
graduation naman ng regaluhan nya ako ng isang PDA na nawala ko naman sa simbahan ng St. Jude, linggo bago ang Board Exam…
kagabi lang ng masabi ko sa kanya, dahil ilang araw niya na daw akong tinatawagan… hindi ko naman na kaya pang itago… dahil hindi ko naman mapapangatawanan na gamit gamit ko isang di-makontak na cellphone…
sa sobra sobrang kaba ko, handa na akong mapaglitan…
nabigla lang siya na may halong pagkalito kung anu ang nangyayari sakin pero hindi naman nagalit…
maalaga daw kasi ako sa mga gamit… at sentimental… at totoo pa naman yun…
malas lang siguro… at oras na ng mga cellphone kong mamaalam…
nasasayang ako dun sa cellphone ko pero sabi nga ng kaibigan kong nawalan din ilang buwan ng nakalipas ay, mas masasayang ka sa simcard…
kaya ngayon… minabuti ko munang huwag gumamit ng cellphone…
tipid… tahimik… at mapayapa ang buhay ko…
hindi na ako makokontak…
oras na bang mag-open ng account sa facebook???
hindi yata…
dahil nung araw ring yun pinahiram ako ng kapatid ko ng luma nyang cellphone(gaya ng nawala ko)… na hindi ko pa alam kung gagamitin ko o hihintayin ko munang makapagbabang luksa ako…
sabi nga… kung magmamahal ka… humanda kang masaktan…
gaya din yan ng...kung magkakaroon ka ng cellphone… humanda kang mawalan…
kung hindi mangyari… swerte mo!
kung mangyari naman… malas mo!
sa pagkakataong ito...
malas ko!!!
dahil sa ako ang mahilig bumili ng cake…
nung pauwi ako galing sa bakeshop sakay ng isang pampublikong sasakyan…
nahulog siguro sa bulsa ko ang aking cellphone…
nahulog siguro… may nakakita… at may nakakuha… hindi nga lang ako…
Happy Birthday Ma!!!
at isang malaking GOOD LUCK sa akin pag nalaman nila…
nakahiga ako buong hapon nun…
ngunit ng nagutom… kasabay si papa kumain…
wala na akong nagawa kundi ang sabihin ang ngyari…
sa sobrang kaba ko, handa na akong mapagalitan…
nabigla lang siya pero hindi naman nagalit…
hay…! papa down… mama to go…
mas kabado ako na malaman ni mama dahil…
yun ang pangalawang cellphone ko na binigay nya nung matataas ang grades ko nung college at nung aksidenteng masira ng roommate ko yung una kong cellphone…
graduation naman ng regaluhan nya ako ng isang PDA na nawala ko naman sa simbahan ng St. Jude, linggo bago ang Board Exam…
kagabi lang ng masabi ko sa kanya, dahil ilang araw niya na daw akong tinatawagan… hindi ko naman na kaya pang itago… dahil hindi ko naman mapapangatawanan na gamit gamit ko isang di-makontak na cellphone…
sa sobra sobrang kaba ko, handa na akong mapaglitan…
nabigla lang siya na may halong pagkalito kung anu ang nangyayari sakin pero hindi naman nagalit…
maalaga daw kasi ako sa mga gamit… at sentimental… at totoo pa naman yun…
malas lang siguro… at oras na ng mga cellphone kong mamaalam…
nasasayang ako dun sa cellphone ko pero sabi nga ng kaibigan kong nawalan din ilang buwan ng nakalipas ay, mas masasayang ka sa simcard…
kaya ngayon… minabuti ko munang huwag gumamit ng cellphone…
tipid… tahimik… at mapayapa ang buhay ko…
hindi na ako makokontak…
oras na bang mag-open ng account sa facebook???
hindi yata…
dahil nung araw ring yun pinahiram ako ng kapatid ko ng luma nyang cellphone(gaya ng nawala ko)… na hindi ko pa alam kung gagamitin ko o hihintayin ko munang makapagbabang luksa ako…
sabi nga… kung magmamahal ka… humanda kang masaktan…
gaya din yan ng...kung magkakaroon ka ng cellphone… humanda kang mawalan…
kung hindi mangyari… swerte mo!
kung mangyari naman… malas mo!
sa pagkakataong ito...
malas ko!!!

,haixxt na qoh,cguro nmn sadyang nwala o d kyay hehehehe mejo careless ka,,hahaha..uztaH
siguro nga a little bit of both...
eto... ok lang...
hindi masaya... hindi rin malungkot...
ok lang...
pasensya at nababasa ko pa lang messages mo sa cbox...
salamat ulit sa walang sawang pagbisita... kahit alam kong kabaliktaran kita... busyng busy ka... batong bato naman ako...
ingat lang lagi... salamat ulit...
sh!t happens...