nuong pasko ng maramdaman ang kakaibang paghahangad...
paghahangad sa isang masarap na panghimagas...
panghimagas na nuoy laging nasa hapag kainan...

teka... hindi ako tutula...

isang buwan na ang nakalipas at 3 bakeshop na ang napuntahan ko makatikim lang ng brazo de mercedes na kasing sarap ng gawa ng ina at kapatid ko...

teka... bakit parang tula pa rin...

ang kwento:
mahilig magbake ang nanay at ate ko...
at isa sa mga naging specialty nila ay ang brazo de mercedes...
nuong bata pa ako sinabihan ako nuon na kung gusto kong marami ang parte ko ay tumulong ako sa paggawa... ako ang taga operate ng mixer at kapag tuwang tuwa na ang ate sa serbisyo ko pati ang paghalo nung egg yolk at butter ipapagawa pa nya sakin...

kasalukuyan:
ako na lang sa mga gumagawa ayon sa kwento ang nandito sa bansa... at hindi ko alam kung bakit makalipas ang ilang taon, nuong isang buwan ko lang namiss yung gawa nila este namin nuon...
kaya sinimulan ko ang bicol search ng pinakamalapit sa lasa ng masarap na brazo de mercedes ayon sa naaalala kong lasa nito...
at sa kasamaang palad... wala pa sa 3 bakeshop na nabilhan ko ang masasabi kong pasado... kahit sa goldilocks iba ang lasa nung yellow...
isusunod ko pa lang version ng red ribbon... sana ok naman... dahil mas mahal...

panawagan:
sa mga may alam na bakeshop/restaurant na sa tingin niyo ay masarap ang brazo de mercedes...
maaari lamang pong ipaalam sa inyong lingkod...

p.s
kahit outside bicol...
pag may pagkakataon baka mapuntahan ko...