BLOG entry # 33!
nang minsang walang magawa...
nanunuod ng TV sa kwarto...
di gumagana ang mumurahing universal remote...
ay seneryoso pati ang mga patalastas...
at naalala ang mga panglalait ng pamangkin sa mga ito...(refer to older post)
natawa na lang ng makapansin ng isang natatanging patalastas na naniniwala sa "bad publicity is good publicity"
ito ay ang chowking...
ang kwento...
mag-asawa(o maaaring live in) naglalakad na naguusap tungkol sa trabaho...
lalaki nagsabing malabong may dagdag sahod...
babae negative ng negative... at patungong Chowking...
habang pinapakita naman ang kusina na ginagawa ang kanilang kakainin na talaga namang kahit sino ay matatakam... lalo na ng nakita ko ang kulay violet na mukhang siopao...
sa kanilang pagkain ay naitanong ng lalaki kung kamusta ang lakad ng babae sa OB...
at malumanay na may halong pabiglang sinabi ng babae ang positive...
ang nakakatuwa...
maaaring magandang balita nga naman ang positive dahil nakakasawa namang pakinggan ang negative... ngunit... ang pagbuo ng pamilya ay hindi ganun kasaya kung wala namang pera... at kumain pa sila ng nag hahalagang 99Php... mamahalin pa yata ang pinaglilihain ng babae... kawawa naman ang lalaki negative na nga sa trabaho, dagdag gastusin pa ang dumating... hay...
paalala: hindi naman po ako galit sa bata o sa buntis... sapagkat alam kong sila ay mga biyaya galing sa taas...
ito lamang ay resulta ng isang araw ng sirang remote control...
nanunuod ng TV sa kwarto...
di gumagana ang mumurahing universal remote...
ay seneryoso pati ang mga patalastas...
at naalala ang mga panglalait ng pamangkin sa mga ito...(refer to older post)
natawa na lang ng makapansin ng isang natatanging patalastas na naniniwala sa "bad publicity is good publicity"
ito ay ang chowking...
ang kwento...
mag-asawa(o maaaring live in) naglalakad na naguusap tungkol sa trabaho...
lalaki nagsabing malabong may dagdag sahod...
babae negative ng negative... at patungong Chowking...
habang pinapakita naman ang kusina na ginagawa ang kanilang kakainin na talaga namang kahit sino ay matatakam... lalo na ng nakita ko ang kulay violet na mukhang siopao...
sa kanilang pagkain ay naitanong ng lalaki kung kamusta ang lakad ng babae sa OB...
at malumanay na may halong pabiglang sinabi ng babae ang positive...
ang nakakatuwa...
maaaring magandang balita nga naman ang positive dahil nakakasawa namang pakinggan ang negative... ngunit... ang pagbuo ng pamilya ay hindi ganun kasaya kung wala namang pera... at kumain pa sila ng nag hahalagang 99Php... mamahalin pa yata ang pinaglilihain ng babae... kawawa naman ang lalaki negative na nga sa trabaho, dagdag gastusin pa ang dumating... hay...
paalala: hindi naman po ako galit sa bata o sa buntis... sapagkat alam kong sila ay mga biyaya galing sa taas...
ito lamang ay resulta ng isang araw ng sirang remote control...

0 Response to "BLOG entry # 33!"