BLOG entry # 38!
dumating ako kahapon ng umaga sa bahay galing sa malayong lugar na may stiff neck...
hanggang sa sandaling ito ay nararamdaman ko pa rin ang hagupit nito, hindi ako makatingin sa kaliwa ko dahil sa tuwing sinusubukan ko ay sumasabay na ang sakit kayat upang makita ko ang nasa kaliwa ay makikita ko muna ang kanan at likod... hindi na rin masama...
sa kabila nito... ay masaya na din ako dahil nakauwi ako ng ligtas, buo at maayos... araw araw may aksidente, may nadudukutan at may namamatay sa lugar na pinuntahan ko... kaya't laking tuwa ko ng stiff neck lang ang nakuha ko...
unang araw ko... ngikot ikot sa isang malaking pamilihan... nagtingin tingin... nagbabakasakaling may mahahanap na mga mura ngunit dekaledad na mga bagay... anung napala ko? sakit ng paa... yun lang...
pangalawang araw... bumalik sa napuntahang malaking pamilihan... nakabili sa unang pagkakataon gamit ang card, at nasundan ng nasundan ng nasundan pa... mabuti na lang at di gaya sa credit card ang card ko ay magagamit lamang sa kung magkanong halagang nakalagay dito, kayat ang sobrang pag gastos ay naiwasan ko naman ng kunti kahit papano... pagkakain ng breaded pork ay tumungo sa pamilihang kilala sa mga murang paninda... nagikot, naglakad, tumingin at nakabili ng pangregalo... anung napala ko? sakit ng paa... at mga bagay bagay na nabili para sa akin at pangregalo...
huling araw... nakipagkita sa isang kaibigan upang kunin ang isang patunay na maaari na kaming tumusok ng tumusok ng tumusok ng mga pasyente... nagpila, naghintay at tumawa ng tumawa sa nakitang kamukha ng isang malapit na kaibigan... ng magkahiwalay, ako'y tumungo sa isang di gaanung kalakihang pamilihan, nagikot, naglakad, nagpakapagod, at napilitang gumastos dahil ang inaakalang makakamura ay kabaliktaran ang nangyari... nagsisi ng nagsisi ng nagsisi... anung napala ko? sakit ng paa... at sakit sa loob dahil sa isang bagay na nabili, katumbas sa dalawa ang presyo kung iba...
sa paguwi ko... sa jeep... nakasabay ang 3 pasahero... 2 magkapatid na mga batang babae kasama ang sa tingin ko ay pinsan nila na may bitbit na batang batang babae... sa byahe... pinsan tinanong ang nakakatandang kapatid
pinsan: ilan ba binigay ng mama niyo sa inyo?
nakakatandang kapatid: tig-wan pipti kami...
pinsan: ikaw na magpamasahe sa atin... ilan ba lahat ang andyan saiyo?
nakakatandang kapatid: dalawang daan, binigay ko na sa driver yung isang daan, andito sa bulsa ko ung isang daan...
(pinsan tumingin lang at nagtext)... yung tingin kumbinsido sa narinig...
nakababatang kapatid: hala ka... sinungaling!(read my lips>>> na sinabi sa kapatid)
nakakatandang kapatid:sumenyas ng sign of the librarian!(yung wag maingay!!!)
nakakabatang kapatid: ngumiti lang...
anung napala ko? ito... may napost ako ngayon...
hanggang sa sandaling ito ay nararamdaman ko pa rin ang hagupit nito, hindi ako makatingin sa kaliwa ko dahil sa tuwing sinusubukan ko ay sumasabay na ang sakit kayat upang makita ko ang nasa kaliwa ay makikita ko muna ang kanan at likod... hindi na rin masama...
sa kabila nito... ay masaya na din ako dahil nakauwi ako ng ligtas, buo at maayos... araw araw may aksidente, may nadudukutan at may namamatay sa lugar na pinuntahan ko... kaya't laking tuwa ko ng stiff neck lang ang nakuha ko...
unang araw ko... ngikot ikot sa isang malaking pamilihan... nagtingin tingin... nagbabakasakaling may mahahanap na mga mura ngunit dekaledad na mga bagay... anung napala ko? sakit ng paa... yun lang...
pangalawang araw... bumalik sa napuntahang malaking pamilihan... nakabili sa unang pagkakataon gamit ang card, at nasundan ng nasundan ng nasundan pa... mabuti na lang at di gaya sa credit card ang card ko ay magagamit lamang sa kung magkanong halagang nakalagay dito, kayat ang sobrang pag gastos ay naiwasan ko naman ng kunti kahit papano... pagkakain ng breaded pork ay tumungo sa pamilihang kilala sa mga murang paninda... nagikot, naglakad, tumingin at nakabili ng pangregalo... anung napala ko? sakit ng paa... at mga bagay bagay na nabili para sa akin at pangregalo...
huling araw... nakipagkita sa isang kaibigan upang kunin ang isang patunay na maaari na kaming tumusok ng tumusok ng tumusok ng mga pasyente... nagpila, naghintay at tumawa ng tumawa sa nakitang kamukha ng isang malapit na kaibigan... ng magkahiwalay, ako'y tumungo sa isang di gaanung kalakihang pamilihan, nagikot, naglakad, nagpakapagod, at napilitang gumastos dahil ang inaakalang makakamura ay kabaliktaran ang nangyari... nagsisi ng nagsisi ng nagsisi... anung napala ko? sakit ng paa... at sakit sa loob dahil sa isang bagay na nabili, katumbas sa dalawa ang presyo kung iba...
sa paguwi ko... sa jeep... nakasabay ang 3 pasahero... 2 magkapatid na mga batang babae kasama ang sa tingin ko ay pinsan nila na may bitbit na batang batang babae... sa byahe... pinsan tinanong ang nakakatandang kapatid
pinsan: ilan ba binigay ng mama niyo sa inyo?
nakakatandang kapatid: tig-wan pipti kami...
pinsan: ikaw na magpamasahe sa atin... ilan ba lahat ang andyan saiyo?
nakakatandang kapatid: dalawang daan, binigay ko na sa driver yung isang daan, andito sa bulsa ko ung isang daan...
(pinsan tumingin lang at nagtext)... yung tingin kumbinsido sa narinig...
nakababatang kapatid: hala ka... sinungaling!(read my lips>>> na sinabi sa kapatid)
nakakatandang kapatid:sumenyas ng sign of the librarian!(yung wag maingay!!!)
nakakabatang kapatid: ngumiti lang...
anung napala ko? ito... may napost ako ngayon...

di ka naman masyadong busy?
gawain ko rin minsan, pag di ako makatulog, makinig sa usapan ng may usapan, tapos isulat sa blog kapag interesante ang napag-uusapan nila.
yun siguro ang isang gamit ng tenga... kasi di ka naman makapili ng pakikinggan...