dahil isa akong masugid na tagasunod na katoliko..
hindi ako gumastos, lumabas at nag enjoy nung black saturday… kasi nga black…
kaya hindi ako nakapanuod ng clash of the titans… (usually kasi first day ako nagsisine)
mabuti na lang at natuloy na kanina…
pero hindi ito tungkol sa pagsine ko…

dahil sa self proclaimed criminal ako… na under house arrest…
nabigla ako kanina ng pumunta sa lugar na nuoy naging pangalawang tahanan ko…
yung kainan na laging kinakainan… isa ng tindahan ng ukay ukay…
yung tambayan na laging tinatambayan… isa ng parlor…
yung bilihan na laging binibilihan… isa ng water refilling station…

alexander hartdegen ???
hindi naman ako nagkacoma…
anung nangyari...???

ng matapos ang clash of the titans…
na 2d dahil pagbukas ng laptop nuong umaga… nabasa ang isang article
mas maganda sana kung hindi ko pa napanuod si percy...
anyway...

nung pauwi na…
sa terminal…
nakasabay ang gustong gustong maiwasan na head nurse na nakasama nuong magtraining sa isang hospital…

don’t ask for you’ll receive it anyway…

nakatabi ko siya pagsakay ng van…
at alam ko sa sandaling iyon… magsisimula ng mayanig ang boring ngunit tahimik kong buhay…
40 minutes of torture starts now…
hindi pa nga nakakaalis ang van…
nagsimula na siyang magsalita… ng magsalita… ng magsalita…
tungkol sa pagiging nurse… kung gaanu siya kagaling… at kagaling at kagaling…
na dapat tularan ng tularan ng tularan…. (sorry fresh pa memory ko sa paulit ulit nyang kwento)
hawak hawak ko ang ipod ko nun… at wala akong nagawa kundi hawakan lang ito… gaya ng wala akong nagawa kundi makinig, ngumiti, tumango, yumuko sa mga sinasabi niya…
good listener lang siguro ako… at may respeto sa mga nakakatanda…
maka ilang beses rin akong nagdasal na sana may tumawag sa kanya na staff nurse o kahit sino sa hospital… at meron naman... nung ilang minuto na lang bababa na kami… hay…

ask and you shall receive... kahit a medyo huli na...


this is my 200th post… at walang kwenta… alam ko!!!

but the thing is…
this is my 200th because… there were 199 before this…
because i post once in a while…
this become the 200th…

like those places… and the head nurse boundless talks…
some things develop, change or end…

for sure...

eventually…

the world… moves… with or without you or me… or us…

so i say...
thank you for reading… commenting… or visiting my blog…

i hope you keep doing it…
i hope i can keep posting...
eventhough my life doesn’t depend on it…

thank you again…

really...

thank you...