nang matapos sa highschool...
nag college...
malayo sa bahay...
at nagpahaba ng buhok...(may konek ba???)

high school pa lang...
gustong gusto ko na magpahaba..
kaya lang strikto ang school namin sa grooming...
at mas lumayo ang posibilidad ng sumali sa pmt... mas pinaikli pa nga...

kayat ng nagcollege...
nagpahaba ng buhok...
tuwang tuwa ako nun dahil sa wakas natupad na din...
at kapag natutuwa ka...
malamang matatapos din...

makaraan ang isang taon...
kinailangan ko ng magpagupit...
kagaya ng dati... dahil dapat...
magsusuot na kasi kami ng puting uniform...

lumipas ang 4 na taon...
dahil sa magrereview lang naman...
at hindi kailangang maikli ang buhok...
kayat nagpahaba ulit...
hanggat sa nakapasa...
ang totoo nga ay pati ang picture sa lisensya ko naka pony tail pa...

ilang buwan ang lumipas...
kailangan ng magtraining sa hospital...
kaya... nagpagupit na naman ako...

matapos ang 4 na buwan...
kinailangan ang serbisyo ko sa pag asikaso ng mga papeles ng aking mga pamangkin...
pabalik balik sa maynila di naman requirement ang maikling buhok...
kaya nagpahaba na naman...

ng sinabihang kumuha ng pasaporte...
napag desisyunan ko na magpagupit na lang...
kahit sa pagkakataong ito hindi naman kailangan...
para desente naman... ayokong mapagkamalang adik(hindi dahil lahat ng adik mahahaba ang buhok) ewan ko ba...

ilang buwan ang nakalipas...
nag apply...
at ngayon nag hihintay ng tawag...
mahaba na naman ang buhok ko...

iniisip ko kung bakit gustong gusto ko mahaba ang buhok ko...
kahit parehas lang na magastos... kung mahaba - conditioner, kung maikli naman - gel...
siguro dahil, sa buong buhay ko... sinusunod ko lahat ng sabihin sakin...
dapat ganito, ganyan... sa totoo lang hindi pa ako nalate o nag absent man lang sa mga naging klase ko... at sinunod ko din kagustuhan ng mama ko na mag nursing ako...

ewan ko ba...
sa mga oras na mahaba ang buhok ko...
makailang beses na akong sinabihan ng mam, ms, at kanina lang madam naman...
pero, dahil sa mahaba din ang buhok ko...
nakaka tago ako sa mga taong gustong iwasan...
kanina paguwi sakay ng van, nakita na tatabi sakin klasmeyt ko nung elementary...
wala akong utang sa kanya, o kasalanan...
ayoko ko lang siyang makausap... makipagkwentuhan sa 40 minutong biyahe...
isa siya sa mga hindi ko gusto sa klase namin nuon...
hindi mabait, nakakatakot at matalino(hindi sa masama ang maging matalino pero sa kaso niya oo, nuon)...

sana lang hindi nya ako namukhaan kanina...
kasi kung ang tingin ko sa kanya dati lang...
malamang ang tingin nya sakin dati din...

kaya lang... dahil sa mahaba ang buhok... posibleng hindi...

and so the story continue...
the story of my so called...
crowning glory...