ngayon ay pangatlong araw na hindi umulan dito samin…
mainit pero sa tagal ba naming umulan at bumaha pa ay masaya na ko sa ganito…
ilang linggo na ding ondoy pepeng ang laman ng balita…
kagaya ng ah1n1, wala kang hindi malalaman tungkol sa estado ng mga lugar na nasalanta…
halos lahat ng estasyon sa tv may kanya kanyang helpline sa mga gustong tumulong…
nakakatuwang malaman na marami ang nagaabot ng kanilang serbisyo sa mga biktima ng bagyo…
medyo may mga naiinis naman sa iba na kung susuriin ay mukhang nagpapakitang gilas sa mata ng publiko…
ngunit kung susuriin ng mas mabuti, bukal man sa loob nila o hindi ay nakakatulong pa din sila… at yun ang mas importante higit sa anu pa mang hidden agenda kung meron man…

dito… hindi namin naramdaman ang bagsik ni ondoy, ngunit ng dumating si pepeng, umulan ng may kasabay na hangin na malakas… ngunit bumaha dahil sa dam na may hindi gaanong kalayuan samin… na sa tingin ko ay ang nagpalala sa mga pagbaha sa lahat ng lugar na nadaanan ng 2 bagyong ito…

nung kasagsagan ni pepeng, halos lahat ng text na nababasa ko galing sa mga kaibigan ko ay maghintay dahil kung di tumigil ang ulan sa kani kanilang lugar ay magpapaka christine reyes sila, kaya’t siguraduhin ko daw na activated ang gprs ng cellphone ko… ang sabi ko naman meron ba kayong richard?

tuwing may bagyo…
sinisiguro ko na meron akong makakain na knick knacks milk flavor…
nagsimula ito nung bago pa lang ito sa merkado at paparating naman si bagyong rosing…
dahil sa pamilya kami ng mga madaling mauto ng patalastas, bumili ang kapatid ko…
nang dumating na si rosing, bumaha, nakulong sa bahay na may maraming knick knacks at yun na…

hindi naman siya ganuon kasarap pero tuwing may bagyo o kahit malakas lang ang ulan sumasarap siya…

at sa nakaraang mga araw… wala ng bagyo… wala na ding ulan… mainit… ngunit bakit masarap ang sardinas?